شرکت کیمیا نوین
سبد خرید
سبد خرید خالی است
شیما صالح ابادی 0 12 ۱۳۹۹/۰۵/۰۵

کارکنان آزمایشگاه های شیمیایی نه تنها در معرض عوامل بیماری زای عفونی هستند، بلکه در معرض مخاطرات شیمیایی خطرناک نیز هستند. بدیهی ست در صورتی که این افراد دانش و اطلاعات کافی در مورد اثرات سمی این مواد شیمیایی و راه های پیشگیری از صدمه های احتمالی ایجاد شده در حین جابجایی و نگهداری آن ها را داشته باشند، دچار کم ترین آسیب از این عوامل می شوند. مدیریت هر آزمایشگاه باید اسناد مربوط به اطلاعات ایمنی مواد یا اطلاعات مربوط به خطرلت شیمیایی را از طریق سازندگان یا فروشندگان مواد شیمیایی تهیه و در مواقع لزوم از آن به عنوان بخشی از دستورالعمل ایمنی استفاده کنند. عوامل و مواد شیمیایی خطرناک با روش های زیر به فرد در معرض خطر آسیب می رسانند: تنفس، تماس با پوست، بلعیدن، فرو رفتن سوزن، از طریق پوست آسیب دیده.

نگهداری مواد شیمیایی:

فقط مقادیری از مواد شیمیایی که برای استفاده روزانه لازم است، در آزمایشگاه نگهداری شوند. هنگامی که محلول های قابل اشتعال در ظروف ایمن نگهداری می شوند، ظرفیت کلی در هر آزمایشگاه نباید بیشتر از 60 گالن در هر 5000 متر مربع باشد. بهتر است ذخایر عمده مواد شیمیایی در ساختمان ها و اتاق های طراحی شده مخصوص نگهداری شوند. حداقل یک اتاق نگهداری مواد قابل اشتعال در هنگامی که ذخایر بیشتر از 300 گالن باشد، باید وجود داشته باشد مواد قابل اشتعال باید در ظروف فلزی قابل تهویه نگهداری شوند. هر ظروف باید در محلی قرار داده شوند که حداقل ارتفاع را از کف اتاق داشته باشد و به راحتی قابل دسترس باشند. در هنگام اجبار برای ذخیره این مواد داخل کابینت ها باید ارتفاع کابینت ها حداکثر تا معرض دید چشم ها بوده و بر روی آن ها برچسب مخصوص نگهدارنده این مواد چسبانده شود. مواد قابل اشتعال نباید در فاصله ای کمتر از 18 اینچ از محل جرقه الکتریکی، لوله های بخار، سرپوش (Ceiting) و سرآبفشان ها (Sprinkler head) نگهداری شوند. نگهداری مواد شیمیایی براساس روش های توصیه شده توسط شرکت های سازنده انجام شود.

 

 

مواد اصلی شیمیایی

 

مواد ناسازگار با آن ها

فلزات قلیایی نظیر سدیم، پتاسیم، سزیم و لیتیوم

دی اکسید کربن، هیدرو کربن های کلردار، آب

هالوژن ها

آمونیاک، استیلن، هیدروکربن ها

اسید استیک، سولفید هیدروژن، آنیلین، هیدروکربن ها، اسید سولفوریک

عوامل اکسیدکننده نظیر اسید کرومیک، اسید نیتریک، پراکسیدها، پرمنگنات

 

مواد شیمیایی منفجره:

آزیدها که اغلب در محلول های ضد باکتریایی به کار می روند، نباید با ترکیبات مس و سرب در تماس باشند. زیرا ممکن است با ضربه های بسیار جزیی و خفیف انفجار مهیبی به وجود آورند. اترهایی که کهنه و خشک شده و به کریستال تبدیل شده اند، بسیار ناپایدار و دارای قابلیت انفجاری هستند. اسیدپرکلریک در صورتی که روی میز کار چوبی و آجری ریخته شده و با مواد خشک همراه شود، منفجر می شود. اسیدپیکریک و پیکرات ها ممکن است در اثر حرارت یا ضربه منفجر شوند.

نحوه عملکرد هنگام ریخته شدن مواد شیمیایی:

اغلب کارخانجات تولید کننده مواد شیمیایی آزمایشگاهی طی جداول انتشار یافته خود روش های مقابله با ریختن این مواد را توصیف می کنند. جداول و کیت های مربوط به ریختن این مواد نیز به شکل تجارتی قابل تهیه هستند. مدیریت هر آزمایشگاه موظف است این ملزومات را تهیه و برای دسترسی به آن ها در مواقع لزوم در محل مناسب قرار دهد. جدول اعلام شده توسط کارخانه تولید کننده مواد شیمیایی. کیت های مناسب برای استفاده به هنگام ریختن مواد شیمیایی. پوشش های محافظتی نظیر دستکش های لاستیکی مقاوم و مستحکم، روکش کفش ها یا چکمه های لاستیکی، ماسک تنفسی. وسایل جمع آوری، خاک اندازها و انبرهای مناسب برای برداشتن قطعات شکسته شده. تی های نظافتی، پارچه ها و حوله های کاغذی. سطل ها و وسایل مناسب برای تخلیه مواد ناشی از حادثه. خاکستر سودا (کربنات سدیم، Na2CO3) یا سدیم بی کربنات (NaHCO3) برای خنثی سازی اسیدها و مواد شیمیایی خورنده. شن و ماسه (برای پوشاندن مواد قلیایی ریخته شده). شوینده غیرقابل اشتعال.

اقدامات زیر باید در صورت ریختن مواد شیمیایی خاص انجام شود:

مطلع کردن مسئول ایمنی. خروج کارکنان غیرضروری از محل و رسیدگی به افراد حادثه دیده. خاموش کردن تمام شعله های روشن و تجهیزات الکتریکی، قطع گاز اتاق، فضاهای مجاور و باز کردن پنجره ها در زمان ریختن مواد شیمیایی قابل اشتعال. اجتناب از تنفس بخارات متصاعد از مواد ریخته شده و راه اندازی تهویه مناسب برای خروج بخارهای متصاعد شده. اجرای موارد ضروری برای پاک سازی محیط از مواد ریخته شده بر اساس دستورالعمل شرکت سازنده.

اثرات سمی مواد شیمیایی:

برخی مواد شیمیایی اثرات زیان آوری بر روی سلامت افرادی که به نحوی با این مواد سروکار دارند، برجا می گذارد. هم چنین تعدادی از آن ها دارای اثرات سمی مختلف شناخته شده اند. دستگاه های تنفسی و گوارشی، خون، ریه ها، کبد، کلیه ها و هم چنین دیگر اندام ها و بافت ها ممکن است تحت تاثیر اثرات زیان آور مواد شیمیایی قرار گیرند یا آسیب های شدیدی به آن ها وارد شود. خواص سرطان زایی یا teratogenic برخی از مواد شیمیایی کاملا تایید گردیده است. بخارات برخی از حلال ها در صورت بلعیده شدن یا تنفس سمی هستند. قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی ممکن است منجر به آسیب هایی گردد که اثرات قابل مشاهده فوری بر سلامت نداشته باشد، ولی می تواند موجب از دست دادن تعادل، خواب آلودگی و علایمی مشابه گردد. همچنین اثرات برخی از مواد شیمیایی در صورت تماس مکرر و در طول زمان مشاهده می شود. قرار گرفتن طولانی و مکرر در معرض فاز مایع بسیاری از حلال های آلی می تواند منجر به صدمات پوستی گردد. این موضوع می تواند ناشی از اثر چربی زدایی این مواد باشد، ولی احتمال بروز علایم آلرژیک و ایجاد حساسیت نیز وجود دارد.

سوختگی های شیمیایی:

سوختگی شیمیایی به دنبال تماس با مواد اسیدی، قلیایی و مواد واکنش زا ایجاد خواهند شد . این نوع سوختگی موجب آسیب رسیدن به پوست، چشم، ریه و دیگر اعضای بدن شده و می تواند تهدید کننده ای برای حیات باشد. موادی که به صورت شایع عامل سوختگی شیمیایی هستند عبارتند از: اسید فورمیک، آمونیوم، آمونیاک، فنل، نیترات، فلزات معدنی، اسید سولفوریک، هیدروکسید سدیم و پتاسیم، هیدروکربن ها و تار می باشند.

مخاطرات شیمیایی

نظرات کاربران


اگر تصویر خوانا نیست اینجا کلیک کنید
همزمان با تأیید انتشار نظر من، به من اطلاع داده شود.
* نظر هایی كه حاوی توهین است، منتشر نمی شود.
* لطفا از نوشتن نظر های خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.